Even slikken

Rotterdam, 20 okt. – We zijn nog maar even op weg of ik moet al een kleine brok in mijn keel wegslikken. De drie lieve schatten worden fantastisch opgevangen door mijn schoonouders, het is goed om even met z’n tweeën op pad te zijn en het is lekker om eens een nacht lang en ontstoord te slapen. En toch moet ik slikken. Want ik mis ze gewoon. Het is niet zo dat het me verkrampt, maar ik moet gewoon vaak om ze lachen. Ooit besloten we tijdens een weekje Istanbul dat we nooit weer zonder kinderen zouden reizen, ik was eigenlijk een beetje vergeten waarom we dat besloten. Nu weet ik het weer: ze zijn gezellig, lief en het is mooi om avonturen met ze te delen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s