Uitersten

Volgers van deze blog weten: ik ben met plezier vader. Al is het vaderschap het ene moment makkelijker dan het andere moment.

Makkelijk: Fien en ik proberen Bas duidelijk te maken dat hij een jongetje is en zijn zus een meisje. Fien herhaalt het steeds weer: "Bas, jij bent een jongetje. Je hebt een piemel, dus je bent een jongetje. Ik heb een plasser en ben dus een meisje." Dat laatste wil Bas best aannemen maar dat eerste niet. "Ik ben niet jongetje, ik Bas." Hij schudt heftig zijn hoofd en houdt vol. Fien en ik geven het maar op.

Moeilijker: Saar wil bij iemand spelen maar wordt afgewezen omdat ze even niet goed in de markt ligt. Het overkomt ieder kind maar als het mijn kind is, huilt mijn hart.

Heel moeilijk: samen met Fien vul ik een vriendenboekje in. Op de vraag wat Fien later wil worden geeft ze kort en krachtig antwoord: "Engel." Raar, maar ook best lief. Even later veranderd het perspectief. Op de vraag waar Fien van droomt antwoord ze zonder aarzelen: "Dat ik dood ga." "Sorry?" zeg ik. "Ja, ik droom over dat ik dood ga maar dat doe ik alleen op zondag, maandag en dinsdag." "Echt?" Ik kijk haar met grote ogen aan. "Nee hoor," zegt mijn dochter van vier geruststellend. Wat moet je hier nou van vinden?

4 gedachtes over “Uitersten

  1. Tja. Daan schreef drie jaar geleden in vriendenboekjes dat hij paus wilde worden. En vader. Inmiddels is het architect. Denk dat opa dat stiekem wel jammer vindt… 😉

  2. Eerste en laatse, moet je zelf even oplossen. Middelste: Saar mag best hier komen spelen…..Teun is thuis i.v.m. een vorm van ik ben ziek…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s