Op avontuur in de grote mensen wereld

Net op het moment dat Torres scoort heeft Fleur vriendin Lyne aan de telefoon. Nu woont Lyne op een prachtige locatie (zie foto beneden voor haar uitzicht) in Barcelona en ze liet het geluid even horen. Ondanks de kraak van de telefoon konden wij het feestgedruis meebeleven, en dat was dan nog Catalonië… 

Photobucket

Intussen tikken de minuten weg en gaat Duitsland het niet halen… Onze favoriet-voor-deze-gelegenheid wint en zo komt er een goed eind aan een goed weekend. Vooral vandaag was een avontuur. We togen met de kinderen (twee kinderwagens en een draagrugzak) met de trein naar Utrecht. Een paar hoogtepunten:

  • "Nee, Fien, dit is niet Schiphol dit is Hoog Catharijne ."
  • Achter de Mariaplaats lieten we een van de vele kloosters van Utrecht zien.
  • Een politiewagen kwam met loeiende sirenes langs racen.
  • De lange Dom sprak niet terug toen Saar heel hard over het water van de Oudegracht riep: "Heet u Dom omdat u dom bent?"
  • Saar leerde meer over de storm die het middenschip wegvaagde.
  • In de kerk maakten Fien en Saar voor het eerst kennis met een geestelijk gehandicapte. Een jongen stak spontaan zijn arm door die van Fleur en maakte de kinderen een beetje bang.
  • Buiten speelden ze moet de sol justitiae.
  • We bezochten in een oud gesticht een tentoonstelling van 50 kunstenaars, van schilderijen tot videokunst, van foto’s tot een onduidelijke opstelling in een donkere kamer waarin drie monitoren ronddraaiden en een onzichtbaar apparaat pinda’s in de schil de ruimte in schoot.
  • Op een terrasje kwam een dichter bij ons zitten, hij citeerde uit eigen werk en kon Saar maar met moeite boeien. Zijn concurrentie was ook groot: een kop warme chocolademelk met slagroom.
  • Fien en Bas hadden helemaal geen boodschap aan de vriendelijke man: zij sliepen hun dutjes.
  • Saar maakte een prachtige foto van haar ouders.
  • Op weg naar het station hoorden we gierende banden en zagen de knal: de auto had het niet gered en zijn voorligger bleek de ‘ballenvanger’.
  • In de trein terug mocht Saar van een onbekende vrouw bij het raam zitten, en vervolgens leerde die vrouw dat Saar altijd en overal lekker veel kletst.

Overigens maakte de gehandicapte jongen verreweg de meeste indruk. We probeerden uit te leggen wat een handicap is en dat je moet proberen daar mee om te gaan. Kinderlijke eerlijkheid: "Dat is best moeilijk. Ik word er een beetje verlegen van." Volkomen begrijpelijk en dat hebben we haar ook verteld.

Een gedachte over “Op avontuur in de grote mensen wereld

  1. Een heel goede repor!tage van het kind onderweg! Of het gezin onderweg!
    Straks even laten zien aan Hein en Tieneke die langs komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s