1/9000

We hebben een kans van 1 op 9000 dat we een kind met het syndroom van down krijgen. Dit blijkt uit een test in het ziekenhuis. Daar vroeg de gynaecoloog een paar weken geleden: ‘Weet u wat deze test eigenlijk betekend?’ Dat weten we: ‘Het is een kansberekening en geen zekerheid.’ Toch zijn we een klein beetje meer gerustgesteld… gerustgesteld*? Met de komst van Saar en de komst van Fien hebben we al eerder nagedacht over de vraag: ‘Wat doe je als je weet dat je een gehandicapt kind krijgt?’

Antwoord 1: Dat weet je pas als het zover is.

Antwoord 2: als de doktoren aangeven dat het kind echt niet levensvatbaar is, dan laten we het weghalen.

Antwoord 3 (en nu wordt het moeilijker): als het kind zo gehandicapt is dat het enkel buitenshuis kan leven is de kans groot dat we het toch wel weg zouden willen laten halen.

Antwoord 4: in alle andere gevallen denk ik dat we het graag zouden willen laten komen. Ik zou wel heel blij zijn om het van te voren te weten. Dan kan ik me daar mentaal op voorbereiden en ook de verzekeringen, het huis, enz. alvast goed regelen.

* Bij een kans van 1/250 of hoger slaan ze ‘alarm’. Het zou voor ons reden zijn geweest om een vruchtwaterpunctie te laten doen om zekerheid te krijgen. Dit kan alleen met zo’n punctie, maar die verhoogd de kans op een miskraam aanzienlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s